วู๊ววว!!~~* S p A c E ของ ผม เอง คับ: diciembre de 2006

29 diciembre

เบื่อวะ

ในคืนอันแสนเงียบเหงา กูนั่งอยู่หน้าคอมตัวเดิน ไร้คนข้างกาย ไร้แสงสี มีแต่เพียงเสียงเพลงแนวที่ชอบฟัง

อารมณ์แบบนี้มันมาอีกแล้ว เบื่อ เซ็ง ก็มีแต่ น้องซองแดง ที่อยู่กับกูได้ตลอดเวลา ดีขนาดนี้แล้วกูจะทิ้งลงเหรอไงวะ

อยากจะทิ้งไปหลายทีละ แต่ลองคิดดูมันช่วยเป็นเพื่อนกูยาม เหงา เซ็ง เศร้า ทิ้งไม่ลง

ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยมีเวลาให้กับตัวเองเลย ไปวัดแทบทุกวัน ไปอยู่นานๆแล้วก็ได้แต่คิด

ทำไมเวลาธรรมดาเค้าไม่ค่อยจะคิดถึงกัน แต่พอตายไป คนเค้ากลับต้องมารวมกัน ห่วงใยกัน

ใกล้จะปีใหม่ละ ก็ยังไม่มีที่จะไป countdown เลย สงสัยก็คงต้องนั่งเหงาๆอยู่บ้านอีกปีละมั้ง

แต่มันก็เป็นเรื่องธรรมดาของกูอยู่แล้วละ อยู่คนเดียวมันก็ดีไปในหลายๆเรื่อง ไม่ต้องสนใจอะไร

เรื่องของกู กูจะทำไรก็ตัวของกู อยากทำไรก็ทำ ไม่อยากทำไรก็ไม่ต้องทำ

ช่วงนี้ก็มีเหตุการณ์หลายๆเหตุการณ์เกิดขึ้น มันคงถึงเวลาที่กูจะต้องคิดให้มากขึ้นกว่าเดิมแล้วละ

ปกติเป็นคนไม่คิดอะไรมันก็ดีอยู่หรอก แต่ไอ้ความที่ไม่คิดอะไรมันก็จะทำให้เกิดปัญหาขึ้นมาอีก

ปีใหม่ ต้องหัดเป็นคนที่คิดอะไรให้มากกว่าเดิมแล้วละมั้งกู

HAPPY NEW YEAR 2007 ทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะคับ

I'll be just FinE. Pretending I'm not. I'm far from LoNely. AnD it's all That I've Got.

ปล.

ไม่เริ่ม

ไม่สานต่อ

ไม่ปฏิเสธคน

โดนเหี้ยๆ

วู๊ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว!!~~*