เห็นหนอนมันไช space เลยมาเขี่ยๆให้หายเน่าซะหน่อย 

 

พอดีนั่งฟังวิทยุ แล้วมันดันว่างเล่าที่มาคำว่า "สัจจะไม่มีในหมู่โจร"

 

เลยเอามาปล่อยต่อซะหน่อย ถือว่าเป็นการอนุรักษ์สำนวนไทยๆเอาไว้

 

เรื่องก็มีอยู่ว่า . . .

 

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

 

ณ.หมู่บ้านโจรแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นที่อยู่ของเหล่าโจรทั้งหลาย

 

ปลูกบ้าน ทำนา ทำสวนเลี้ยงสัตว์ กันเป็นกิจวัตประจำวัน

 

งานอดิเรกคือออกไปปล้นกันแก้เซ็งไปวันๆ

 

จนเรื่องที่ปล้นมันเกิดเข้าหูตำรวจเข้าให้

 

ตำรวจก็เลยออกแผนเข้าไปทลายหมู่บ้านโจร

 

จนถึงวันที่ได้วางแผนไว้ ตำรวจก็แอบซุ่มล้อมหมุ่บ้านไว้

 

บุก !! นายตำรวจยศใหญ่ตะโกนสั่ง

 

ตูมๆ ๆ ๆ ๆ !! เสียงปืนดังกันสนั่นหวั่นไหว พวกโจรในหมู่บ้านก็พากันตายไปเยอะแยะ

 

แม้แต่สัตว์ที่หมู่บ้านโจรเลี้ยงไว้ก็ไม่เหลือซาก

 

แต่หัวหน้าโจรหลบหนีมาได้กับพรรคพวกเพียงไม่กี่สิบ

 

หัวหน้าโจรเสียใจมาก จึงประกาศกับลูกน้องที่เหลือว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

เพราะสัตว์พวกนั้นโดนตำรวจยิงตายไปหมดแล้ว เจ๊ยยย!!!!

 

 มาขำกะกูหน่อยเร็ว มุขนี้กู

 

proudly present มากๆเลยวะ 

 

5555555555555555555555555555555

น่ารัก

 

ขี้เล่น

 

ไม่วุ่นวาย

 

แต่งตัว

 

ดูบอล

 

 

เคยเห็นคนนั้นไหมครับ

เหี้ย

 

ไอ้พวกกระแส

 

อาจจะงงว่ามันพวกไหน

 

ยกตัวอย่างแบบโดนจังๆ

 

ไอ้พวกเด็กแว๊น

 

ที่แม้งทิ้งมอไซด์

 

แล้วมาฟังเพลงร๊อค

 

แต่งตัวร๊อค

 

ของมันเกลื่อนก็เพราะพวกมึง

 

เย็ดเป็ด

 

สมองมีอะใช้หน่อย

 

ไม่ใช่ไปลอกเค้ามาหมด

 

เค้าเฮไปไหนก็เฮกันไป

 

ควย

 

เดี๋ยวกูจะไปออกเวฟ100

 

แล้วไปเป็นพวกเด็กแว๊นแทน

 

มันจะได้ไม่สูญพันธ์ไปจากโลก

 

แล้วกูฉุนไรมันวะ มันก็มีสิทของมัน

เซ็งกะชีวิต ช่วงนี้แม้งอะไรก็ไม่ดี ทำไรก็ไม่ดี อยู่ไปก็คงไม่ดี (ไม่ดีมั้ง) อย่างน้อยกูก็ยังคิดได้ นิดนึง

 

จากการที่กูโดนติดแหมา พวกท่านก็ต้องตายห่าไปกะกูด้วย

 

1.เมื่อตอนเด็กๆ การ์ตูน pink panter ที่มันเป็นการ์ตูนใบ้มีไอ้เสือสีชมพูเป็นตัวละคร

ดูแม้งทุกคืนจนเหล่าโกว(เลี้ยงกูมาตั้งแต่เด็ก) ด่าว่าดูแต่เรื่องนี้ ชอบหรือไง ดูไปทำไม การ์ตูนใบ้ ที่จิงกูก็ไม่อยากจะดูหรอกนะ

แต่มีอยู่คืนหนึ่ง(ก่อนหน้าจะโดนด่า)กูดูกะเหล่าโกวแล้วเหล่าโกวกูบอกว่าสนุกดี กูก็เลยอยากให้เหล่าโกวกูไม่รำคาญเวลากูดูการ์ตูน

ก็เลยดูแม้งแต่เรื่องเหี้ยเนี่ยแหละ รักเหล่าโกวน้า จุ๊บๆ

 

 

2.เมื่อตอนเด็กๆเคยไปเที่ยวทะเลกับพ่อแม่ แล้วกูก็ไปเล่นว่าวที่ชายหาด เล่นว่าวไม่ได้ไปชักว่าวยังเด็กเกินไปสำหรับตอนนั้น

พ่อแม่กูก็นั่งอยู่แถวๆนั้นแหละ แล้วว่าวกูหลุดไป ลมพัดไป กูก็ไปวิ่งไล่ว่าวจนเก็บได้ หันไปอีกทีพ่อแม่กูหาย ด้วยความเป็นแมน กูวิ่งร้องไห้

หาพ่อแม่ แต่ไอ้ทางที่กูวิ่งไปมันดันสวนทางกะทางที่กูจะต้องกลับ วิ่งอย่างกะพระเอกมิวสิกเปลือกหงเปลือกหอยบาดตีนกูเป็นแผลเละเทะ

พ่อแม่กูก็วิ่งตามมาข้างหลังตะโกนเรียกกู แต่ด้วยความที่กูหลอน กลับวิ่งหนีพ่อแม่ออกไปเรื่อยๆ อายสัด เจ็บตีนทายาไปหลายวัน

 

 

3.เมื่อตอนเด็กๆกูเป็นเด็กที่อ่อนแอมากไม่สบายบ่อยเหี้ยๆ จนต้องหยุดเรียนบ่อยๆ แต่กูก็ยังสอบได้ติดท๊อบ 5 นะเว้ย แอบฉลาดนะกู ไม่เกี่ยวกันแค่อยากอวด

พ่อกูบังคับให้กูออกกำลังกายทุกวันโดยการวิ่ง กระโดดกบ แต่ก็กูไม่อยากทำจนพ่อกูต้องหวดด้วยไม้มะยม วิ่งไปร้องไห้ไป ละก็มีอยู่วันนึงกูโดนพ่อกูสั่งวิดพื้นหน้าโรงเรียนตอนประถม อายเหี้ยๆคนแม้งก็อย่างเยอะ  พอโตขึ้นมากูถึงได้สูงอย่างงี้นี่เอง

สิ่งที่พ่อแม่ให้ทำมันดีทุกอย่างแหละคับ

 

 

4.ตอนมัธยมต้นมั้งซัก ม2 ม3 เพื่อนกูตั้งฉายาให้กูว่าไอ้ปอดร้อยเมตร เพราะกูไปแอบชอบผู้ ญ คนนึงซึ่งเรียนชั้นเดียวกะกู แล้วพอกูเห็น ญ คนนี้ทีไรพวกแม้งจะไม่เห็นกู

 

5.ตอนมัธยมปลาย ม6 มั้ง เกงนักเรียนกูใส่ไม่ได้คับสัดๆ กูเลยบอกให้แม่ซื้อเกงใหม่ แต่ด้วยความที่มันจะจบแล้วก็เลยซื้อใหม่มาแค่ตัวเดียว อาทิตนึงใส่แม้งทุกวัน

เน่าเหี้ยใส่แม้งจนสีซีดแล้ววันไหนแม่กูนึกครึ้มเอาไปซักโดยที่ไม่ใช่เสาร์อาทิตย์ กูก็ต้องใส่ไอ้กางเกงที่ฟิตเหี้ยโดยการไม่ติดตะขอ

แล้วเอาเสื้อยัดๆแล้วก็ดึงให้เสื้อมันห้อยออกมาเยอะๆเพื่อไม่ให้มันเห็นตะขอที่กูไม่ได้ติด แล้วซิปแม้งก็แจ่มเกิน หล่นตลอด จะมีคัยเห็นบ้างก็ไม่รู้

 

6.จริงๆแล้วชื่อเล่นแรกของกูไม่ได้ชื่อ ณัฐ แต่คือ เอิร์ท ด้วยความที่ไม่สบายบ่อยอาม่าเลยเปลี่ยนชื่อกูเพราะเอิร์ทมันดูยิ่งใหญ่เกินไปกว่าที่เด็กตัวเล็กๆคนนี้จะแบกไหว

 

เกินละนิหว่า แถมให้ละกัน

ความลับกูยังมีอีกเยอะ ที่ไม่เอามาเขียนเพราะมันออกแนวเลวจนไม่สามารถไปบอกคนอื่นได้

ไอ้คนที่มาอ่านก็อย่าลืมทำตามที่กูโดนด้วยนะ ไม่ได้อยากทำ แต่ติดแหมันมา

 

  

เช้าวันหนึ่งขณะที่กระผมนอนหลับมีเสียงโทรศัพท์ดังที่มือถือกระผมผมก็ตื่นขึ้นมารับโทรศัพท์โดยในโทรศัพท์มีเสียงป้าแก่ๆคนนึงพูดว่าณัฐพลใช่เปล่าคะพี่โทรศัพท์มาจาก...นักศึกษา(จำไม่ได้ว่าเรียกอะไร)พอดีที่บริษัทที่น้องฝึกงานเค้ามีหนังสือยินยอมให้น้องและผู้ปกครองน้องเซ็นน้องเข้ามาได้วันไหนบ้างกระผมก็บอกไปว่าวันอื่นที่ไม่ใช่วันนี้ได้ปะคับเค้าก็บอกว่าภายในอาทิตย์นี้ละกันนะน้องพี่ต้องให้คณบดีเซ็นอีกทีกระผมก็คับได้คับพี่เดี๋ยวเข้าไปเอาภายในอาทิตย์นี้แล้วก็วางสายแล้วก็หลับตาแล้วก็หลับต่อเช้าวันรุ่งขึ้นก็นัดกะไอ้เอลฟ์ว่าไปตึก12กันพอดีมันอยากไปด้วยก็เลยไปด้วยกันพอเช้าวันนี้กระผมกะนายเอลฟ์ก็เดินทางไปยังตึก12พอไปถึงกระผมก็บอกคุณพี่คับมาเอาใบที่พี่ให้มาเอาไปเซ็นอะคับพี่เค้าก็ถามบริษัทอะไรคะกระผมก็บอกไปว่าบริษัทไอ.ที.ซี(1993)ซึ่งในตอนแรกที่สมัครไปเห็นว่ามันเป็นบริษัทแถวหน้ารามไม่น่าจะเป็นบริษัทใหญ่มากก็เลยสมัครไปกะว่าชิวๆไปคนเดียวกระผมแข็งพอวันนี้ได้เห็นใบที่ไปเอามาเซ็นก็รู้ว่าไอ้ที่กระผมคิดนั้นมันผิดคาดมหันเนื่องจากเนื้อหาในหนังสือยินยอมมันช่างดูบีบบังคับกระผมซะเหลือเกินมีเนื้อหาดังนี้

เงื่อนไขและข้อตกลง

1.บริษัทตกลงรับนศเข้าฝึกงานตั้งแต่วันที่2เมษายน2550ถึง31พฤษภาคม2550

2.ทางสถาบันผู้ปกครองและนศยินยอมให้บริษัทกำหนดสถานที่ฝึกงานของนศตามคำสั่งของบริษัท

3.ลักษณะงานที่ให้ทำคือวางแผนการออกแบบและควบคุมการติดตั้งประกอบเครื่องจักรของระบบเครื่องกลไฟฟ้าที่ใช้ในการสร้างห้องเย็นและห้องแช่แข็ง

4.เป้นที่ทราบกันดีว่าบริษัทมีการดูแลเรื่องความปลอดภัยของนศแต่ถ้าหากมีความเสียหายต่อชีวิตร่างกายและทรัพย์สินจากการฝึกงานทางสถาบันผู้ปกครองและนศจะไม่เรียกร้องค่าเสียหายและค่าตอบแทนใดๆทั้งสิ้นกับทางบริษัท

5.กรณีนศทำความเสียหายแก่บริษัทต้องชดใช้ค่าเสียหายตามมูลค่าที่เสียหาย

6.มีประกันให้นศทุนจำนวน200000บาทเบี้ยประกัน/ปี1000บาทเวลา1ปี

อ่านแล้วรู้สึกเป็นยังไงกันบ้างยังอยากจะไปฝึกกะอิบริษัทนี้อยู่ฤเปล่ามันให้กูไปทำงานหรือให้กูไปกู้ระเบิดในห้องเย็นวะแสดดดดดดดดดดน่ากลัวเหี้ยๆ

แต่ก็ยังรู้สึกดีที่ว่ากูไปแล้วได้งานทำไม่ต้องนั่งเบื่อนั่งโง่ให้เค้าใช้ไปซีลอคชงกาแฟ

แต่ถ้ากูตายห่าหรือเป็นไรไปพ่อแม่กูคงต้องเสียใจมากๆเลย(กูคิดเอง5555)

 

ปล.กูรู้พวกมึงจะต้องไม่อ่านแล้วมึงก็ต้องด่ากูว่าคอมบ้านกูไม่มีspacebarเหรอไงวะชิมิ

ปล.ชักไม่อยากไปฝึกงานแล้วดิเสียวตายห่า

ปล3.โชคดีมีชัยกันทุกคนที่ฝึกงานสาธุ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ทำไมเข้ามา space กุแล้วมีกลื่นเหม็นตุๆ รู้สึกว่ากุจะดองจนเน่าแล้ว วันนี้อารมณ์เหงาๆมานั่งอัพ space เล่นๆนิดนึง

 

ช่วงที่ผ่านมาของชีวิตกุช่วงนี้มันอาจจะเรียกได้ว่ามันเป้นชีวิตวัยรุ่นที่แท้จริงที่ต้องการก็เป้นได้

เจอเรื่องอะไรหลายๆเรื่อง เรื่องแปลกใหม่ เรื่องปวดกบาล เรื่องที่ต้องทำให้น้ำตาตก และก็เรื่องที่ทำให้เพลินๆ

 

เรื่องเรียนตอนนี่ก็พอไหว ประมาณว่าอาทิตย์นึงไปเรียนวันเดียว เจริญจิงคับ!~*

เทอมนี้ก็ตั้งใจไว้แล้วว่าจะทำเกรดให้มันพุ่งๆหน่อย ไม่รู้ว่าจะทำได้เปล่า

แต่คะแนนมิดเทอมก็ออกมาตัวนึงละ ก็เป็นที่น่าพอใจจะ จุ๊บๆ

 

ปิดเทอมใหญ่นี้ก็ต้องไปฝึกงานละเว้ย ต่อไปนี่ชีวิตกุก็จะไม่มีคำว่าปิดเทอมอีกละ ไม่ใช่เด็กน้อยอีกละ

ต้องไปผจญโลกภายนอกอันกว้างใหญ่(หล่อปะละ)ไม่รู้ว่าจะต้องเจออะไรอีก เอาเป้นว่าชีวิตกุตอนนี้ก็

ขอเรียนแล้วก็เที่ยวให้หน่ำๆก่อนละกัน อิอิ ไว้อารมณ์เปลี่ยวๆแล้วจะเข้ามาอัพใหม่

ความซ้ำซาก ไม่ใช่ความน่าเบื่อหน่าย (สุดเซ็ง)    ไม่เช่นนั้นเราจะยิ่งนอน ก็จะยิ่งเบื่อการนอนเป็นแน่แท้ 

 

สาธุ..อุ๊..อุ๊..อุ๊

 

แต่ทำไมกุเกลียดความซ้ำซาก วันนึงเจอแต่เรื่องเดิมๆ เจอแบบเดิมๆ เดิมๆ เดิมๆ และ เดิมๆ ไม่มีอะไรแปลกใหม่เข้ามาเลย แล้วเมื่อไหร่นิสัยขี้เบื่อของกุนี่ มันจะหายไปซักที และถ้ามันหายไปจรืงๆ อาจจะไม่กุที่เป็นคนดีใจแต่อาจจะเป็นอีกคน คนที่ต้องมาทนทุกข์กับความเบื่อของกุ  ...

 

 

  คิดว่าคุณๆท่านๆคงเคยได้ยินคำพูดนี้ " เล่นกะหมา หมาเลียปาก " แล้วถ้าเล่นกะแมวจะเป้นยังไง? เกี่ยวกันไม๊วะ        

เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า  เมื่อคืนตอนเวลา 3 ทุ่มกว่ากำลังนั่งเล่นดอทเออยู่ที่บ้านซักพักมือถือดัง ฮัลโหล ไอ้ณัฐเหรอ มาเปล่างานวันเกิดตาฉอย ที่ร้าน นั่งเล่น ตรงเอกมัย ผมก็สงสัยอ่าวคนไปเยอะแล้วไม่ใช่เหรอทำไมถึงโทรมาชวน ก็ได้ถามไปตามที่ใจคิด เค้าก็บอกว่าคนน้อย ตาฉอยอยากเจอณัฐวู๊ววว พอดีแบบว่าตัวเองกำลังอยากไปอยู่พอดี เข้าทางละ ไปก็ไปแต่บัตรประชาชน(เพื่อน)ที่ใช้ประจำอยู่ที่ทัชก็เลยบอกพี่เค้าว่าเดี๋ยวโทรไปบอกอีกทีนะ ก็เลยโทรไปชวนไอ้ทัชเห็นมันกระสันด้วย 555+ ทัชมันก็ตอบตกลง อ่าวไป พอถึง ตกตะลึงกะอิร้านบล๊อคเหลี่ยมๆ เย็ดแหม่ ทำไมคนมันเยอะงี้วะเมิงไม่เคยมาเที่ยวกันเหรอไง(แล้วกุมาทำไมไม่เคยมาเที่ยวหรือไง) เดินเข้าไปเบียดกันตรูดจะเสียเอา พอถึงโต๊ะเหมือนกุเจอหลอกมา ไหนบอกคนไม่มี ยืนกันให้เพียบ10กว่าคนได้ ไปถึงเหล้าก็จะหมดละกินไป2จิบ หมดซะงั้น เออเมาดิบก็ได้วะ แล้วก็ร้องเล่นเต้น ไปเรื่อยๆ สีกันไปสีกันมาตรูดจะเสียเอาอีโต๊ะข้างๆแม้งก็กระเทยทั้งนั้น เต้นก็ไม่ได้เกรงใจหลังกุเลย แทกเอาๆจนหลังกุปวดไปหมดละ(หรือมันจะเล็งที่ตรูดวะแต่กุสูงเลยโดนหลัง) ก็อยู่อย่านั้นจนประมาณตี1กว่านิดหน่อยก็ตัดสินใจกลับดีกว่ามันเปิดไฟละ ก็เดินกำลังจะออกจากร้าน อิทัชเจอสาวรุ่นป้าขอเบอร์ซะงั้น 555+ แล้วเจือกให้เบอร์ไปด้วยนะ(เมิงเจอของเก๋าเกมส์แล้ว) ทัชมันบอกว่า ไม่รุ้จะพูดไงก็เลยให้ไป พอเสร็จภารกิจให้เบอร์คนแก่ไปแล้ว ก็เดินออกไปนั่งรอกันหน้าร้าน ซํกพัก มีผู้ญคนนึงเดินมาถือกระเช้าดอกไม้มาด้วย แล้วก็มายืนที่หน้ากุ(น่ารักด้วย) เค้าก็ถามชื่อไรค้า กุก็บอกชื่อไป ซักพักเหลือบไปเห็นประมาณอิเกย์เฒ่าหน้าขาวโบ๊ะยืนอยู่ข้างหลังสุดสวยนั้น กุก็ว่ามันไม่น่าจะดีละ ซักพักญคนนั้นก็พลิกอิเกย์นั่นมาหากุบอกจะให้กระเช้าดอกไม้แต่อิเกย์แม้งก็บอกว่าจะให้ทำไมดอกไม้วันเกิดกุ แล้วแม้งก็พล่ำๆเหรี้ยไรไม่รู้ บอกประมาณอย่าตีกันนะ เป็นเด็กเป็นเล็กมาเที่ยวแบบนี้แม่ไม่หวงกันเหรอ ปากไปอย่างเดียวกุไม่ว่าไรดิ แต่มือแม้งมาลูบๆกุที่ท้อง กุก็เอามือจับมือแม้งแบบให้เอามือออกไปเพราะกุว่ามันต้องมีจุฬา(ลาม)ลงกางเกงกุแน่เลย พอกุจับมือมันออกมันก็มาจ้องหน้ากุแบบประมาณเมิงจะเล่นกะกุเหรอ กุเอาเมิงจิงนะ แล้วกุก็ไปนั่งหนีแม่งไปก่อน แม้งก็เดินไปคุยกะพวกเพื่อนๆกุ คุยไปคุยมาแม้งบอกให้ไปส่งมันที่รถหน่อยเพื่อนๆแม้งก็รักกุเหลือเกินเสือกชี้มาที่กุ อิเกย์นั่นก็มองหน้ากุแล้วก็บอกว่าหน้าอย่างนี้ไม่เอาไปให้เสียรถหรอก กุฟังแล้วก็เกิดปากดีขึ้นมาสวนกลับไปว่า หน้าอย่างพี่ผมก็ไม่เดินไปส่งให้เสียรองเท้าหรอก แม้งก็คงจะฉุนพูดขึ้นมาว่า "ทำไมจะเอารองเท้ากระทืบหน้าพี่เหรอ" กุก็เลยแก้ตัวไปว่า "เปล่าพี่ เดินไปส่งพี่มันไกลไงกลัวรองเท้าส้นมันสึก" กุก็ไม่น่าไปเล่นกะมันเลย ก็เลยชิ่งบอกมันเออพี่ผมไปละ พี่กลับดีๆนะ แล้วกุก็ชิ่งออกมาอย่างเร็ว 555+ เกือบขี้คล่องแล้วไม่ละกุ

 

  เฮ้อลองกลับมาคิดผู้ชายในโลกนี้ก็น้อยอยู่แล้วนะ ทำไมยังมีเพศระหว่างกลางขึ้นมาลดจำนวนประชากรผู้ชายด้วยวะ แต่กุก็ชอบเล่นกะพวกนี้นะ ตลกดี ต่อไปไอ้สำนวน เล่นกะหมา หมาเลียปาก จะไม่มีอีกแล้วละเพราะมันจะเปลี่ยนเป็น  "เล่นกับกระเทย กระเทยอัดตรูด"  แม่ไม่ว่าเหรอทำตัวแบบนี้

 

ปล.เมื่อคืนเป็นครั้งแรกที่กุไปผับโดยกินเหล้าไม่ถึงแก้ว

ปล2.คัยจะไปนั่งเล่นก็เจอแต่แก่ๆละคับ อิอิ

 

 

 

 

คิดว่าหลายท่านคงพบปัญหาเดียวกัน ในการใช้ "เมียออโตเมติก" เพื่อทะนุถนอมอายุการใช้งาน เมียของท่านให้ยืนยาว และเป็นการรักษาอายุของท่านเองด้วย เราขอแนะนำข้อปฏิบัติ หลักสิบประการ เพื่อใช้และบำรุงรักษาเมียออโตเมติก ดังต่อไปนี้

 

1. เมื่อเริ่มจะใช้งานเมียนั้น ควรอุ่นเครื่องก่อนทุกครั้ง เพราะการใช้งานทันทีทันใด ในขณะที่น้ำมันเครื่องยังไม่ได้หล่อลื่น ไปทั่วห้องเครื่องนั้น อาจทำให้ลูกสูบติด หัก หรืองอได้ 
 

 

 

 

 

 

ปล. ไปหารถขับกะกุกันเหอ ^^

ปล.2 พอดีกุภาคเครื่องวะเลยต้องศึกษาไว้ 

สวัสดีก๊าบ ทักทายก่อนหลังจากที่ไม่ได้เข้ามาอัพ space ตั้งนาน

ช่วงนี้ปิดเทอมเบื่อๆไม่อยากทำไรอยากอยู่คนเดียว อยากกินเหล้า

ทำไมพอกินเหล้าแล้วมันมีเรื่องสนุกเยอะแยะเลย ม๊ะเข้าใจ

เข้าใจคำพูดเลยที่บอกว่า เหล้าช่วยท่านได้

อยากรู้เหมือนกันไอ้คนที่สร้างน้ำเมานี้ขึ้นมาคนแรก ความรู้สึกของไอ้คนนั้นมันรู้สึกอย่างไร

มันจะเซ็งขนาดไหนถึงได้ผลิตน้ำที่รับประทานเข้าไปแล้วรู้สึกดี ลืมเรื่องต่างๆได้

ที่กุพูดไปอาจจะเหมือนกุขี้เมา ที่จิงก็ไม่ได้กินบ่อยนะ แต่ช่วงนี้มันเซ็งๆเลยอยากกิน

ม๊ะรู้จะอัพไรละคิดไม่ออก ไปเจอ fw.mail อันนึงมาอ่านแล้วก็อยากจะให้คนคนนึงอ่าน

 

สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเรา....คือชีวิตเรา

สิ่งที่มีค่าที่สุดในใจเรา....คือหัวใจเรา

อย่าเอาชีวิตทั้งชีวิตไปยกให้ใคร

อย่าเอาใจทั้งใจไปยกให้ใครคนเดียว

อย่ายกสิ่งที่มีค่ามากทีสุดและดีที่สุดของเราไปให้ใครดูแล

เพราะไม่มีใคร....ที่จะดูแลมันได้ดีไปกว่าตัวเราเอง

อย่าปิดกั้นความรู้สึกของหัวใจ

อย่าบอกว่าเกิดมาเพื่อรักคนๆเดียว

คนใจแคบเท่านั้น....ที่เกิดมาเพื่อรักคนได้คนเดียว

เราสามารถรักใครต่อใครได้มากมาย

ขอเพียงให้รู้จักหน้าที่ของความรัก

หน้าที่ที่จะปฏิบัติต่อคนที่เรารัก

รักต่างแบบ....ปฏิบัติในหน้าที่ต่างกัน

แล้วเมื่อวันใดวันหนึ่ง....

คนบางคนไม่แยแสกับความรักที่เรามีให้

เราก็ยังคงเหลือใครต่อใครมากมาย....

และไม่เห็นต้องเจ็บเจียนตาย....

ถ้าเรามั่นใจ....ว่าเราทำหน้าที่ให้รักนั้น เต็มที่แล้ว

อากาศ....ร้อนอบอ้าว

ออกมายืนคุยกับแสงแดด

อากาศ....หนาวขาดใจ

ออกมาหาไออุ่นลมหนาว

เราจะรู้ว่าร้อนหรือหนาว....ก็ต่อเมื่อเราได้สัมผัสกับมัน

ก็เหมือนความรัก....อยากรู้ว่ารสชาติเป็นอย่างไร

ก็ต้องไปสัมผัสกับมัน....แต่อย่าทรมานตัวเอง

ด้วยการยืนตากแดดนานๆหรือยืนต้านทานลมหนาว

ถ้ารู้ว่าร้อนนัก....ก็หลบที่ร่ม

ถ้ารู้ว่าหนาวนัก....ก็ก่อเตาผิง

ความรักจะไม่ทำร้ายเรา....ถ้าเราไม่ทำร้ายตัวเอง

ถ้าเธอรู้จักรัก....แสงแดดจะทำให้เธออบอุ่น

ลมหนาวจะทำให้เธอหลับสบาย

 

 

อ่านแล้วน้ำตาจะไหล ไปละ บะบาย

หลังจากที่ไม่ได้อัพมานานเพราะมัวแต่อ่านหนังสือสอบเย็กเข้! อาจดูเหมือนขยันที่จิงแล้วมันก็ไม่เกินอาทิตเลยก่อนสอบ

เฮ้อออ~~~~~

หลังจากเสร็จสิ้นจากสมรภูมิมา3ตัว เริ่มรู้สึกว่าทำไมมันทำไม่ได้เลยวะ

อัพไปก็นั่งเซ็งไป ทำไมกุก็ว่าอ่านแบบตรงๆแล้วนะ ทำไมทำไม่ได้ eng กะ computation นี่ยังพอไหว

แต่ไอ้ mechanic of matherials นี่แม้ง อาจารย์แม้งบอกไม่ออกหัวข้อนี้ กุก็ไม่ได้อ่านไป พอไปเปิดข้อสอบดูห่าจิก แม้งเอาที่มันบอกไม่ได้ออกมาซะ2ข้อเป็นบทที่กุอ่านซะด้วย อีก2ข้อนี่ทำได้ข้อนึงอีกข้อนึงไม่ได้อ่านไป

ปิดเทอมนี้อยากไปฝึกงาน แต่สอบแล้วเริ่มรู้สึกว่าต้องลง summer ละ ไม่งั้นต้องอยุ่ที่นี่ 5 ปีแน่นอน

 

เว้ยยยยยยยยย เซ็งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

 

ปีหน้ากุจะเอาใหม่ละ (พูดแม้งมาตั้งกะปี1ละ ทำไม่ได้ซักที)

 

จะทำได้ไม๊น้า

 

ไปละ

 

จุ๊บๆ

 

ไร้สาระไปวันๆแบบกุ

 

เบื่อละ

 

จิงจังละ

 

โว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สูตรการหาพื้นที่ของหัวใจ
 

 

หลังจากที่สอบ mid term ที่แสนจะลุ้น และสนุกสนาน และท้าทายผู้คุมสอบของผม 555+

ในที่สุด

คะแนนมันก็ออกมา 2 ตัว 

 

ตัวแรก วิชา Mechanic of Matherial ซึ่งวิชานี้เป็นการสอบนอกตารางดังนั้น

จึงเหมือนเป็นการ ชี้ช่องทางสว่างให้ the gang ของผมเป็นอย่างดี

หลายท่านที่เคยสอบนอกตารางจะรู้ว่าเป็นไง /gg มันเหมือนกับเมิงไปนั่งสอบโดยไม่มีอาจารย์คุม 55+เข้าทางกุละ

เพราะเทอมที่แล้ววิชานี้ก็สอบนอกตารางแล้วอาจารย์คนที่สอนเค้าคุมคนเดียว 

และวันสอบก็มาถึง

เดินไปถึงหน้าห้องสอบ แว๊บบ มองหา the gang ของตูก่อน  เจอละ เข้าไปเกาะกลุ่มวางแผนหาที่นั่ง เฮ้ยกุนั่งหลังเมิงนะ

เอ็ยกุนั่งข้างเมิงนะ คำพูดเจี้ยวจ้าวของกลุ่มผม

และแล้วก็เหมือนนรกดูดพวก the gang ผมให้ลงไปขุม 38

เย็กเข้ ทำไมมีคนแก่รุ่นราวคราวเดียวกับ อาจารย์กุเลยวะ 3 คนแนะ แสด หรือว่าครั้งนี้แม้งจะขนมาทั้งกองทัพกันมาคุมสอบ

"ชิบหายละ ไม่ดีแน่" ผมอุทาน กันกลุ่ม the gang ห้องสอบแม้งก็เว้นหน้าเว้นหลังแม้งจะไม่ให้กุขยับตัวเลยเหรอวะ

และแล้วเวลานรกก็มา   "เอ้าๆเข้าห้องได้"  อาจารย์คนที่สอนเอ่ย 

พวก the gang ผมเข้าไปนั่งกลางห้อง นั่งเป็นแถวหน้ากระดาน วางหมากเป็นอย่างดี โดยมี กระดาษแผ่นเล็กๆเป็นสิ่งเชื่อมโยงกลุ่ม the gang ของผมไว้ให้มีหัวสมองเหมือนอันเดียวกัน

โดย the gang ผมนั่งโดยวางแผนดังนี้

 

ไอ้แนน      ไอ้ปอ       ไอ้ตั้ม        ไอ้โจ้          กุเอง        ก้อย      แล้วก็ยุ้ย

ขอบรรยายสรรพคุณของthe gang ก่อน

ไอ้แนน เด็กติ๋ม ซิ่วมาจากวิศวะเกษตร เป็นที่รักของเพื่อนๆมาก มันมักจะโดนแกล้งเสมอ

ไอ้ปอ ไอ้หน้าหล่อหุ่นระทวยจัยสาวๆ เด็กอินเตอร์จากโยธิน ผู้ช่ำชองด้านการลอกอย่างมาก

ไอ้ตั้ม มันเหมือนสมองของกลุ่ม ตัวให้ลอก และมันก็จดเข้าไปด้วยอีกเพียบ

ไอ้โจ้ เมาๆถ้ามันเข้าจัยก็ทำได้ แต่ถ้ามันไม่เข้าจัยแม้งก็จะไม่ได้เลย

กุเอง ได้บ้างไม่ได้บ้าง ส่วนใหญ่จะไม่ได้วะ 55+

ก้อย มันเข้ามาเพื่อลอกโดยเฉพาะ

ส่วน ยุ้ย โดนดูดเข้ามาในวงเวียน the gang เก่งมักมั่ก

 

แล้วสายตาผมก็เหลือไปเห็น หนุ่มใหญ่ 3 คนที่ผมกล่าวไว้ข้างต้น มันเดินเข้ามาแล้ววะ นั่งมุมหลังห้องด้วย

เย็ดโด้ แม้งคุมเข้มจิงๆด้วยวะ

แต่ก็เหมือนพระเจ้าทรงโปรดให้การลอกของ the gang ผมผ่านไปได้อย่างสวยงาม ขณะอาจารย์เดินแจกข้อสอบ

เดินแจกจากหน้าไปหลังห้องผมก็มองโดยตลอดแจกไปๆ แจกไปแล้วก็แจกไปถึง ไอ้คน 3 คนนั้น

เฮ้ย!!  ทำไม 3 คนนั้นมันได้ข้อสอบด้วยวะ  อ่าวมันไม่ได้มาคุมสอบเหรอไงวะนิ

5555+ ที่แท้ลุงๆทั้ง 3 คนนั้น ก็มาสอบกับพวกผมด้วยนั่งเอง

ทำไมกุถึงได้หลอนแบบนี้   (แล้วตอนสอบคุณจะระแวงไปทุกอย่าง)

เปิดข้อสอบมา มี 3 ข้อ อัตนัยหมด

ทำไปทำมาเรื่อยๆ รุ้สึกตัวเองทำได้ ข้อละครึ่งข้อ ติดๆ เชี่ยคัยเอากาวมาทาข้อสอบกุทำไมกุติด คิดไม่ออก อ๊ากกกก

หนทางสุดท้ายเมื่อกุติดก็ต้อง the gang ของผมละคับ โดยเปิดมาก้อยแม้งทำกุตื่นเต้นก่อนเลย อยู่ดีๆกุบอกกุทำไม่ได้

แม้งดึงข้อสอบหน้านั้นมาให้กุวางไว้ที่โต๊ะเสียงอย่างดัง กุถึงกะจิตหลอน

เย็กเข้ ทำไมเมิงทำงี้ พูดเบาๆ แล้วก็คืนข้อสอบแม้งที่เหมือนกันเศษกระดาษไป บอกก้อยว่าเมิงเอาเนียนๆหน่อย อย่าเว่อร์มาก แล้วมันก็เขียนตัวใหญ่ๆให้ลอก แล้วก็เส็ดไป ข้อนึง หันไปอีกทางไอ้โจ้กุติดลอกหน่อยแล้วมันก็ส่งกระดาษใบน้อยๆสีขาวมา ผมจัดการกระทำชำเราอย่างไม่รีรอเส็ดแล้วเว้ย ได้มา 2 ข้อละ อีกข้อก็ทำได้ครึ่งข้อ  ซักพัก ไอ้โจ้ขอคืนอีกฝั่งยังไม่ได้ลอก ผมก็คืนมันไป แต่!!!!!!! ด้วยความที่โตะมันห่างกัน แล้วด้วยความรีบของผม    เย็กเข้ โพยหล่นไปที่พื้น แล้วมันตกตรงไหนไม่ตกไปตกหลังเก้าอี้ที่มันเว้ยไว้ระหว่าผมกะโจ้  ชิบหายละเก็บไงวะนิหันไปด้านหลัง เพื่อนกุแต่ละคน แม้งนั่งยิ้ม แสดดดด  ด้วยความฉลาดในเรื่องที่ไม่เข้าเรื่องของผม ผมส่งยางลบให้โจ้ โจ้มันก็ทำหน้า งง ส่งมาให้กุไม ผมก็ยิ้มให้มันแล้วผมก็ใช้วิทยายุธขั้นเทพ เดินไปหน้าห้องขอ อ. ไปห้องน้ำ   และแล้วก็สำเร็จ อ.ตามออกมานอกห้องด้วย 55+ ฉลาดไม๊ละกุ ห้องโล่ง โจ้มันเลยจัดการ หยิบมาได้อย่างสบาย  อิอิ

การสอบผ่านไปได้อย่างด้วยดี^^

 

และแล้วคะแนนสอบวิชานี้ก็ออกมา  27/30 มันก็ดีจัยนะ แต่ไม่ค่อยภูมิจัยเท่าไหร่ final อยากจะลอกเองดูซักที กำลังจัยให้กุด้วยนะเว้ยยยย

เป็นแค่หนึ่งคนนี้ ที่รู้ดีกับหนทางของใจ

 

เป็นแค่หนึ่งคนนี้ ที่รู้ตัวว่าไม่ดีเหมือนใคร

 

 

เธอก็หนึ่งคนนั้น ที่หวังดีให้ฉันเป็นเหมือนใคร

เธอก็อยู่ตรงนี้ แต่ว่าเราช่างเหมือนไกลแสนไกล